Ustawa o nasiennictwie - Rozdział 5
Rozdział 5

Obrót materiałem siewnym

Art. 54. 1. Obrót materiałem siewnym mogą prowadzić przedsiębiorcy wpisani do rejestru przedsiębiorców, prowadzonego przez wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę przedsiębiorcy, z zastrzeżeniem ust. 2, oraz dostawcy.

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy producentów materiału siewnego rozmnożeniowego roślin warzywnych i ozdobnych oraz materiału szkółkarskiego wytworzonego i sprzedawanego na terenie tego samego powiatu, jeżeli przeznaczony jest na niezarobkowe potrzeby własne odbiorcy.

3. Wniosek o wpis do rejestru przedsiębiorców zawiera:

1) imię, nazwisko, adres miejsca zamieszkania przedsiębiorcy albo nazwę i adres jego siedziby;

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer identyfikacyjny (REGON);

3) oznaczenie rodzaju prowadzonej działalności;

4) imię i nazwisko osoby upoważnionej do kontaktów z wojewódzkim inspektorem.

4. Decyzję w sprawie wpisu do rejestru przedsiębiorców wydaje wojewódzki inspektor.

5. Wojewódzki inspektor skreśla przedsiębiorcę z rejestru, jeżeli narusza on przepisy obowiązujące przy wytwarzaniu materiału siewnego i w obrocie nim.

6. Przedsiębiorca wykreślony z rejestru przedsiębiorców może ubiegać się o ponowną rejestrację po upływie 3 lat od dnia skreślenia.

Art. 55. 1. Przedsiębiorca prowadzący obrót materiałem siewnym jest obowiązany:

1) składać właściwemu wojewódzkiemu inspektorowi pisemne informacje dotyczące obrotu materiałem siewnym;

2) prowadzić dokumentację dotyczącą:

a) wytwarzania materiału siewnego, w przypadku gdy został on przez niego wytworzony lub zakontraktowany,

b) procesów technologicznych przerobu, a w szczególności czyszczenia, suszenia, sortowania, otoczkowania i zaprawiania, pakowania i przepakowywania,

c) sposobu postępowania z materiałem siewnym niezaliczonym do kategorii elitarny, kategorii kwalifikowany lub kategorii standard,

d) tworzenia partii materiału siewnego z materiału siewnego wytworzonego przez różnych producentów lub w różnych latach,

e) tworzenia mieszanek materiału siewnego,

f) obrotu materiałem siewnym.

2. Przepisy ust. 1 pkt 2 lit. a-e nie dotyczą przedsiębiorcy, który nabył materiał siewny w zamkniętym opakowaniu i nie przepakowywał tego materiału.

3. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) zakres i terminy składania informacji o obrocie materiałem siewnym, o których mowa w ust. 1 pkt 1, z uwzględnieniem poszczególnych gatunków oraz danych o produkcji własnej, zakupie, sprzedaży i zapasach, pozwalających zbilansować obrót materiałem siewnym u każdego przedsiębiorcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) szczegółowe zasady prowadzenia dokumentacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, mając na uwadze specyfikę wytwarzania, przerobu i przygotowania poszczególnych partii materiału siewnego do obrotu.

Art. 56. 1. Dostawca jest obowiązany prowadzić listę odmian materiału szkółkarskiego CAC, materiału rozmnożeniowego i nasadzeniowego roślin ozdobnych.

2. Dostawca sporządza opisy odmian znajdujących się na liście, o której mowa w ust. 1.

3. Dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, dostawca udostępnia osobom zainteresowanym.

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji niezbędnych do sporządzenia opisu odmiany, mając na względzie obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

Art. 57. 1. Do obrotu dopuszcza się:

1) materiał siewny kategorii elitarny, kategorii kwalifikowany, kategorii standard i kategorii handlowy odmian rolniczych i warzywnych wpisanych do krajowego rejestru lub wspólnotowego katalogu, z zastrzeżeniem ust. 2;

2) materiał siewny kategorii elitarny, kategorii kwalifikowany i kategorii standard odmian skreślonych z krajowego rejestru, po zdegradowaniu go do najniższego stopnia rozmnożenia z wyłączeniem materiału szkółkarskiego;

3) materiał siewny kategorii elitarny i kategorii kwalifikowany odmian materiału szkółkarskiego wpisanych do krajowego rejestru, odpowiednich rejestrów państw członkowskich lub państw trzecich;

4) materiał siewny kategorii elitarny, kategorii kwalifikowany i kategorii standard odmian materiału rozmnożeniowego winorośli wpisanych do krajowego rejestru, odpowiednich rejestrów państw członkowskich lub wspólnotowego katalogu;

5) materiał szkółkarski CAC;

6) materiał siewny kategorii elitarny, kategorii kwalifikowany i kategorii standard odmian pochodzących z krajów trzecich i niewpisanych do krajowego rejestru, w celu rozmnożenia i sprzedaży w tych krajach;

7) materiał rozmnożeniowy i nasadzeniowy roślin warzywnych uzyskany z materiału siewnego kategorii elitarny, kategorii kwalifikowany lub kategorii standard odmian wpisanych do krajowego rejestru lub wspólnotowego katalogu albo skreślony z krajowego rejestru lub wspólnotowego katalogu i zdegradowany do najniższego stopnia rozmnożenia;

8) materiał siewny oraz materiał rozmnożeniowy i nasadzeniowy roślin ozdobnych lub użytkowanych w celach ozdobnych;

9) materiał siewny odmian miejscowych;

10) mieszankę uznaną za materiał siewny;

11) materiał szkółkarski sprowadzany z krajów trzecich, który spełnia wymagania określone co najmniej dla materiału szkółkarskiego CAC;

12) materiał siewny kategorii elitarny i kategorii kwalifikowany posiadający jedynie świadectwo oceny polowej (niezakwalifikowany ostatecznie), pod warunkiem doprowadzenia go przez nabywcę do stanu odpowiadającego wymaganiom jakościowym i uzyskania świadectwa oceny laboratoryjnej przed sprzedażą ostatecznemu odbiorcy na cele siewne;

13) materiał siewny kategorii elitarny i kategorii kwalifikowany, w odniesieniu do którego nie została zakończona ocena laboratoryjna w zakresie zdolności kiełkowania pod warunkiem uzupełnienia wyniku kiełkowania przed sprzedażą materiału siewnego ostatecznemu odbiorcy na cele siewne;

14) materiał siewny wytworzony w państwie trzecim, w którym obowiązuje system oceny i kwalifikacji materiału siewnego równoważny z systemem obowiązującym w Unii Europejskiej.

2. Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do materiału siewnego odmian wpisanych do krajowego rejestru, wytwarzanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z przeznaczeniem do obrotu w innych państwach członkowskich.

3. Odmiany genetycznie zmodyfikowane mogą być dopuszczone do obrotu po spełnieniu wymagań określonych w przepisach o organizmach genetycznie zmodyfikowanych.

4. Materiał siewny odmian, o których mowa w ust. 1 pkt 2, może znajdować się w obrocie do dnia 30 czerwca trzeciego roku, licząc od roku następującego po roku, w którym skreślono odmianę z krajowego rejestru.

5. W przypadku braku albo niewystarczającej ilości materiału siewnego, a także z innych ważnych powodów gospodarczych, minister właściwy do spraw rolnictwa może, w drodze decyzji, dopuścić do obrotu:

1) materiał siewny kategorii elitarny, kategorii kwalifikowany i kategorii standard odmian niewpisanych do krajowego rejestru, katalogów wspólnotowych lub list odmian krajów Unii Europejskiej;

2) materiał siewny kategorii handlowy;

3) materiał siewny, który nie spełnia wymagań jakościowych;

4) materiał siewny kategorii elitarny i kategorii kwalifikowany koniczyny łąkowej, który nie spełnia wymagań dotyczących zdolności kiełkowania określonych dla tej kategorii.

6. Decyzje, o których mowa w ust. 5 pkt 1-3, minister właściwy do spraw rolnictwa wydaje po uzgodnieniu z Komisją Europejską.

7. W decyzjach, o których mowa w ust. 5, minister właściwy do spraw rolnictwa określa w szczególności rodzaj i ilość materiału siewnego oraz termin, na jaki dopuszcza się materiał siewny do obrotu.

8. Minister właściwy do spraw rolnictwa może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić zakaz obrotu materiałem siewnym określonych odmian wpisanych do wspólnotowych katalogów, mając na względzie konieczność unikania zagrożeń dla środowiska oraz zdrowia ludzi i zwierząt.

9. Zakaz, o którym mowa w ust. 8, wprowadza się po uprzednim uzyskaniu zgody Komisji Europejskiej.

Art. 58. 1. Materiał siewny znajdujący się w obrocie, z wyłączeniem materiału szkółkarskiego, rozmnożeniowego i nasadzeniowego, powinien być opakowany.

2. Opakowanie materiału siewnego powinno być zabezpieczone w sposób trwały i uniemożliwiający jego otwarcie bez uszkodzenia.

Art. 59. 1. Materiał siewny znajdujący się w obrocie, z zastrzeżeniem art. 62, powinien być zaopatrzony w etykiety wydawane przez wojewódzkiego inspektora, zwane dalej "etykietami urzędowymi", albo w etykiety przedsiębiorców.

2. Na etykietach umieszcza się informacje, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1, informacje o wynikach oceny materiału siewnego oraz informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów.

3. W przypadku materiału siewnego, o którym mowa w art. 57 ust. 1 pkt 13, na etykiecie umieszcza się napis "brak zdolności kiełkowania".

4. W przypadku materiału siewnego, o którym mowa w art. 57 ust. 5 pkt 4, na etykiecie umieszcza się informację o zdolności kiełkowania.

5. W przypadku materiału siewnego odmian niechronionych warzywnych i sadowniczych, na etykiecie, oprócz nazwy odmiany, umieszcza się oznaczenie zachowującego odmianę, przy czym oznaczenie to nie może dominować nad nazwą odmiany.

6. Oznaczenie, o którym mowa w ust. 5, nie może dotyczyć szczególnych właściwości odmiany i podaje się je obok nazwy odmiany, wyraźnie oddzielone znakiem " -".

7. W celu zabezpieczenia opakowania materiału siewnego mogą być stosowane plomby wydawane przez wojewódzkich inspektorów, zwane dalej "plombami urzędowymi", lub plomby przedsiębiorców.

8. Etykiety i plomby urzędowe mogą być stosowane dla:

1) materiału siewnego kategorii elitarny, kategorii kwalifikowany i kategorii handlowy, z wyjątkiem małych opakowań;

2) materiału rozmnożeniowego i nasadzeniowego winorośli.

9. Etykiety i plomby przedsiębiorców mogą być stosowane dla:

1) materiału siewnego kategorii kwalifikowany w małych opakowaniach;

2) materiału siewnego kategorii standard roślin warzywnych.

10. Za etykietę materiału siewnego, o której mowa w ust. 8 i 9, uznaje się również paszport roślin, jeżeli zawiera informacje, których umieszczenie jest wymagane na etykiecie.

Art. 60. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić obowiązek etykietowania małych opakowań nasion buraków etykietami urzędowymi, mając na uwadze usprawnienie kontroli obrotu tym materiałem.

2. W przypadku małych opakowań etykieta może być zastąpiona nalepką lub trwałym napisem umieszczonym na tych opakowaniach.

3. Za małe opakowanie uznaje się opakowanie, w którym znajduje się materiał siewny uznany za materiał siewny kategorii elitarny lub kategorii kwalifikowany, którego masa netto nie przekracza w przypadku:

1) nasion roślin rolniczych:

a) buraka cukrowego i buraka pastewnego:

- jednokiełkowych przeznaczonych do siewu punktowego - 2,5 kg lub jednej jednostki siewnej,

- wielokiełkowych - 10,0 kg,

b) sadzeniaków ziemniaka - 10,0 kg,

c) pozostałych gatunków roślin rolniczych:

- w opakowaniu typu A zawierającym mieszanki nasion roślin rolniczych nieprzeznaczonych do produkcji roślin pastewnych - 2,0 kg,

- w opakowaniu typu B zawierającym nasiona kategorii elitarny lub kategorii kwalifikowany albo, jeśli nie są to opakowania typu A, mieszanki nasion roślin pastewnych przeznaczone do produkcji roślin pastewnych - 10,0 kg;

2) nasion roślin warzywnych:

a) strączkowych - 5,0 kg,

b) cebuli, trybuli, szparaga, buraka liściowego, buraka ćwikłowego, rzepy jadalnej, arbuza, dyni olbrzymiej, dyni zwyczajnej, marchwi jadalnej, szpinaku, skorzonery, salsefii, roszponki, rzodkiewki - 0,5 kg,

c) pozostałych roślin - 0,1 kg.

Art. 61. 1. Etykiety i plomby urzędowe, na wniosek przedsiębiorcy, wydaje odpłatnie wojewódzki inspektor.

2. Wojewódzki inspektor może upoważnić na czas określony przedsiębiorcę do wypełniania etykiet urzędowych, jeżeli:

1) przestrzega on przepisów o nasiennictwie oraz daje gwarancję rzetelnego wypełniania etykiet;

2) będzie rejestrował numery otrzymanych etykiet wydanych dla określonych partii materiału siewnego oraz zniszczonych podczas druku.

3. Przedsiębiorca upoważniony do wypełniania etykiet:

1) prowadzi ewidencję etykiet;

2) na etykietach umieszcza swój numer z rejestru przedsiębiorców.

4. Wojewódzki inspektor sprawuje kontrolę nad prawidłowym wypełnianiem etykiet urzędowych przez przedsiębiorców, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, w drodze decyzji, nakazuje ich zniszczenie.

5. Zniszczenie etykiet, o których mowa w ust. 4, następuje w obecności upoważnionego pracownika wojewódzkiego inspektoratu.

6. Producent lub dostawca jest obowiązany do przechowywania etykiet dotyczących partii materiału siewnego użytego do siewu, sadzenia lub rozmnażania roślin do czasu zakończenia oceny tego materiału i okazywania ich na żądanie organu dokonującego oceny.

7. W przypadku nieposiadania przez producenta lub dostawcę etykiet, o których mowa w ust. 6, plantacja nie będzie oceniana.

Art. 62. 1. Do każdej przesyłki zawierającej jedną lub kilka partii wprowadzonego do obrotu materiału szkółkarskiego CAC, materiału rozmnożeniowego i nasadzeniowego roślin warzywnych i ozdobnych dostawca dołącza informację o dostarczonym materiale, zwaną dalej "dokumentem dostawcy".

2. Dokument dostawcy sporządza się w dwóch egzemplarzach; jeden dołącza się do każdej przesyłki materiału, o której mowa w ust. 1, a drugi pozostaje u dostawcy.

3. Dokument dostawcy zawiera:

1) informację o zgodności jakości materiału z wymaganiami Unii Europejskiej;

2) oznaczenie kraju, w którym wystawiono ten dokument;

3) nazwę lub znak wojewódzkiego inspektoratu;

4) numer z rejestru producentów prowadzonego na podstawie odrębnych przepisów;

5) oznaczenie dostawcy;

6) oznaczenie odbiorcy;

7) numer partii określony przez dostawcę;

8) datę wystawienia;

9) nazwę botaniczną;

10) nazwę odmiany, w przypadku podkładek nazwę odmiany lub jej opis;

11) liczbę roślin objętych dokumentem dostawcy;

12) kategorię;

13) nazwę kraju, w którym dokonano zbioru materiału, w przypadku importu z państw trzecich.

4. Dokumentem dostawcy może być paszport roślin, jeżeli będą umieszczone na nim informacje zawarte w dokumencie dostawcy.

5. Materiał szkółkarski kategorii elitarny i kategorii kwalifikowany oraz materiał rozmnożeniowy winorośli znajdujący się w obrocie zaopatruje się w etykietę i wypis ze świadectwa.

Art. 63. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowy sposób oraz zakres etykietowania i plombowania materiału siewnego, z uwzględnieniem:

a) rozmiarów i koloru etykiet ustalonych dla poszczególnych kategorii i stopni kwalifikacji materiału siewnego,

b) treści informacji zamieszczanych na etykietach,

c) małych opakowań;

2) rodzaje opakowań materiału siewnego dla poszczególnych gatunków lub grup roślin, a także materiału siewnego zaprawianego oraz sposoby ich zabezpieczania

- mając na względzie postęp techniki w tej dziedzinie i rozwiązania stosowane przez międzynarodowe organizacje nasienne.